125 jaar MSB

Kijk hier naar een filmimpressie.

1999
Op 1 januari begon het feestjaar waarin ‘Musis Sacrum’ haar 125-jarig bestaan vierde.
Er was al een hele poos aan de voorbereiding gewerkt en op 3 januari begon men het jaarprogramma met een nieuwjaarsconcert in een bomvolle zaal Vermulst, waarbij het vooral opviel dat veel leden van de ‘Vrienden van Musis Sacrum’ aanwezig waren om de jarige vereniging te beluisteren. Drumband en majoretten brachten elk een wervelend programma dat het publiek op de juiste temperatuur bracht en waarvoor ze een warm applaus ontvingen. De Harmonie speelde een bijzonder kleurrijk concert met een keur aan werken o.a. de filmmuziek van de westernklassieker ‘Dances with Wolves’.
Na het concert werden het jubileumlogo en het jaarprogramma gepresenteerd op een spetterende wijze…. met vuurwerk. Hoe spetterend dit was ondervond de schrijver van dit boek die als invaller achter de grote trom stond en vanwege de warmte van de theaterverlichting zijn uniformjas verruild had voor het drumbandhesje, en zijn jas achter een bloembak op het podium achter hem had gelegd. Toen het vuurwerk begon te spuwen was het te laat, zowel de jas als de partituur van ‘Dances With Wolves’ zagen er na het vuurwerk uit alsof ze daadwerkelijk, zoals in de gelijknamige film, door indianen waren aangevallen en vertoonden vele brandgaten.
Carnaval stond weer voor de deur en drumbandinstructeur Harrie Klaus werd Prins Carnaval. Enkele mensen noemden hem zelfs Prins Klaus. Tijdens de bonte avonden voorafgaand aan de carnaval trad een selectie van de drumband op met een act als zwervers die uit diverse vuilnisbakken en zakken de meest prachtige slagwerkmuziek toverden. Ondertussen vorderden de werkzaamheden in de tentoonstellingsruimte zo goed dat half januari de kachel brandde.
Op zondag 24 januari waren de majoretten van ‘Musis Sacrum’ uitgenodigd om deel te nemen aan de Nederlandse Kampioenschappen in Nederweert. De voorbereiding was bijzonder goed geweest, er werden stukjes in de show veranderd, veel getraind en uiteindelijk was men er klaar voor. De stemming op de heenweg was al erg goed, dan omkleden, haren in orde maken, make-up bijwerken, nog even oefenen, attributen klaarleggen en dan begon de show. Van begin tot het eind een spetterende circusshow met veel actie. Het applaus was overweldigend, maar de jury moest het optreden beoordelen. De uitslag was te gek: “Nederlands Kampioen”. Groot feest bij ‘Musis Sacrum’. Op de dag dat de termijn van het Nederlands Kampioenschap voor de drumband werd beëindigd nam een ander onderdeel van ‘Musis Sacrum’ de titel weer mee naar Bakel. Uiteraard stonden drumband en harmonie in Bakel klaar om de kampioenen in te halen met een serenade, compleet met Prins Harrie Claus. Het was groot feest.
Voor veel verenigingen was dit natuurlijk een droom dat je in het jaar waarin je 125 jaar oud werd in je jubileumboek kon schrijven dat alle 3 de onderdelen van de vereniging één of meer landstitels mee naar huis brachten. De fanfare en majorettes elk één keer. En de drumband zelfs drie keer. Niet elke vereniging kan dit zeggen.
Omdat groepsfoto’s in een snelle wereld al vlug hun actualiteit verliezen en omdat er geen enkele groepsfoto van ‘Musis Sacrum’ als Harmonie voorhanden was werd er besloten om enkele nieuwe groepsfoto’s te laten maken. Omdat na de omvorming tot harmonie eigenlijk niet duidelijk was waar men stond, op welk muzikaal peil, werden ook voorbereidingen getroffen voor het eerste concours als harmonie eind 1999. In combinatie met het zeer ambitieuze feestprogramma zou het voor 1999 een druk en feestelijk programma worden.
Omdat de tekst voor het jubileumboek in februari 1999 bij de drukker moest liggen is het verdere nieuws van het jubileumjaar niet opgenomen in de tekst. Als het feestjaar in 1999 is afgesloten en met de eeuwwisseling de weg naar de volgende mijlpaal voor ons ligt, kan het bijna niet anders dan dat het een extra uitdaging moet zijn om ‘Musis Sacrum’ met veel muziek door de 21e eeuw te spelen en hopelijk nog veel verder… want ‘Musis Sacrum‘ daar zit muziek in.
Op naar de 150 jaar…. en door……..